
فولاد آلیاژی یکی از مهم ترین و پرکاربردترین مقاطع فلزی در صنایع سنگین، ماشین سازی و قطعه سازی است. برخلاف فولادهای ساده کربنی، در فرآیند ذوب و ریخته گری این محصولات، عناصر مختلفی مانند کروم، نیکل، مولیبدن، وانادیوم و منگنز به ترکیب آهن و کربن اضافه می شوند. این ترکیب، رفتار فلز را در برابر سایش، حرارت، فشار و خوردگی به طور کامل تغییر می دهد. هدف از خرید فولاد آلیاژی، دسترسی به متریالی است که بتواند در شرایط کاری سخت، طول عمر بالا و عملکرد پایداری از خود نشان دهد.
در پلتفرم دمیرآل، انواع فولادهای آلیاژی در مقاطع و گریدهای مختلف برای تأمین نیازهای دقیق صنعتی عرضه می شوند. انتخاب گرید مناسب نیازمند شناخت دقیق مشخصات فنی، خواص مکانیکی و رفتار متریال در حین ماشینکاری یا عملیات حرارتی است.
رفتار هر قطعه فولادی در محیط کار، تابع مستقیمی از مشخصات ساختاری آن است. فولادهای آلیاژی به گونه ای طراحی می شوند که نقاط ضعف فولادهای معمولی را پوشش دهند. بررسی دقیق این مشخصات پیش از خرید، از بروز خسارات ناشی از شکستگی یا سایش زودرس قطعات جلوگیری می کند.
پایه اصلی فولادهای آلیاژی از آهن و کربن تشکیل شده است، اما تفاوت خواص آن ها به نوع و میزان عناصر آلیاژی موجود در ترکیب شیمیایی بستگی دارد. هر عنصر می تواند ویژگی هایی مانند سختی، مقاومت به سایش، چقرمگی یا استحکام فولاد را تحت تأثیر قرار دهد. نقش برخی از مهم ترین عناصر آلیاژی در فولادها عبارت است از:
خواص مکانیکی نشان دهنده واکنش فلز به نیروهای فیزیکی وارد بر آن است. مهم ترین پارامترهای مکانیکی شامل استحکام کششی، تنش تسلیم، سختی و مقاومت به ضربه است.
خواص مکانیکی در گریدهای مختلف متفاوت است. به عنوان نمونه، فولادهای فنر (مانند گرید 7176) دارای تنش تسلیم بسیار بالایی هستند تا پس از اعمال نیرو به حالت اولیه بازگردند. در مقابل، فولادهای سمانتاسیون (مانند سمانته 7131 و 6587) به گونه ای طراحی شده اند که بخش داخلی آن ها چقرمگی و انعطاف پذیری مناسبی داشته باشد تا در برابر ضربات ناگهانی دچار شکستگی نشوند.
چگالی فولاد آلیاژی به طور میانگین در حدود ۷.۸۵ گرم بر سانتی متر مکعب (g/cm³) در نظر گرفته می شود. حضور عناصر سنگین تر مانند تنگستن در فولادهای تندبر (خشکه هوایی مانند 3207 و 3265) چگالی آن ها را به طور قابل توجهی افزایش می دهد (حدود ۸.۲ تا ۸.۷ گرم بر سانتی متر مکعب). به دلیل قیمت بسیار بالای این متریال ها، در معاملات تجاری دقیق معمولاً از چگالی واقعی آن ها یا وزن کشی دقیق با باسکول استفاده می شود.
بسیاری از قطعات صنعتی پیش از استفاده نهایی باید تحت عملیات حرارتی قرار گیرند. قابلیت سخت کاری فولاد آلیاژی به میزان کربن و عناصر آلیاژی آن بستگی دارد. فرآیندهای رایج شامل کوئنچ-تمپر، سمانتاسیون (کربن دهی سطحی) و نیتریداسیون است.
به عنوان مثال، فولادهای ابزار گرمکار (مانند 2344) و سردکار (مانند SPK R و SPK NL) قابلیت سخت پذیری بالایی در عمق دارند و می توانند سختی بالایی را پس از عملیات حرارتی حفظ کنند. در مقابل، قطعات ساخته شده با فولاد CK45 معمولاً از طریق القایی سطح سخت می شوند.
برای مطالعه تخصصی تر مشخصات فنی فولاد آلیاژِ ، می توانید فایل مربوطه را از زیر دانلود کنید.
یکی از مهمترین مراحل پیش از استعلام قیمت فولاد آلیاژی، محاسبه وزن مقطع موردنظر است. وزن نهایی محصول تابعی از ابعاد فیزیکی (طول، عرض، ضخامت یا قطر) و چگالی فلز است. از آنجا که این محصولات در اشکال متنوعی مانند گرد، لوله، تسمه یا شش پر تولید می شوند، فرمول محاسبه هر کدام متفاوت است.
برای دسترسی سریع تر، در جدول های زیر وزن تقریبی چند اندازه پرکاربرد از هر مقطع آورده شده است. اگر ابعاد موردنظر شما در این جدول ها وجود ندارد، می توانید از ابزار محاسبه وزن آنلاین دمیرآل استفاده کنید.
| قطر گرد فولادی (mm) | وزن تقریبی هر متر (kg) |
| ۲۰ | ۲.۴۷ |
| ۳۰ | ۵.۵۵ |
| ۵۰ | ۱۵.۴۱ |
| قطر خارجی × ضخامت دیواره (mm) | وزن تقریبی هر متر (kg) |
| ۲۰ × ۲ | ۰.۸۹ |
| ۴۰ × ۳ | ۲.۷۴ |
| ۶۰ × ۴ | ۵.۵۲ |
| ضخامت × عرض تسمه (mm) | وزن تقریبی هر متر (kg) |
| ۳ × ۲۰ | ۰.۴۷ |
| ۵ × ۳۰ | ۱.۱۸ |
| ۱۰ × ۵۰ | ۳.۹۳ |
| ضخامت × عرض × طول ورق (mm) | وزن تقریبی هر ورق (kg) |
| ۲ × ۱۰۰۰ × ۲۰۰۰ | ۳۱.۴۰ |
| ۳ × ۱۲۵۰ × ۲۵۰۰ | ۷۳.۵۹ |
| ۵ × ۱۵۰۰ × ۳۰۰۰ | ۱۷۶.۶۳ |
| اندازه شش پر (mm) | وزن تقریبی هر متر (kg) |
| ۱۰ | ۰.۶۸ |
| ۲۰ | ۲.۷۲ |
| ۳۰ | ۶.۱۲ |
توجه: وزن های درج شده تقریبی و بر اساس چگالی ۷.۸۵ گرم بر سانتی متر مکعب محاسبه شده اند. وزن واقعی ممکن است با توجه به تلرانس ابعادی و مشخصات محصول کمی تفاوت داشته باشد.
قابلیت جوشکاری مستقیماً به معادل کربن در ترکیب شیمیایی بستگی دارد. فولادهای کم کربن مانند ST37 و ST52 جوش پذیری بسیار مطلوبی دارند و به راحتی در سازه های جوشی استفاده می شوند.
اما جوشکاری گریدهای پر کربن و پرآلیاژ چالش برانگیز است. فولادهایی مانند CK45، MO40 یا مقاطع ابزاری در صورت جوشکاری بدون تمهیدات لازم، دچار ترک خوردگی در منطقه متأثر از حرارت (HAZ) می شوند. برای جوشکاری این متریال ها، پیش گرمایش قبل از جوشکاری و تنش گیری پس از آن، الزامی است تا ساختار متالورژیکی قطعه دچار آسیب نشود.
دسته بندی فولادهای آلیاژی بر اساس فرم هندسی مقطع و همچنین ترکیب شیمیایی (گرید) انجام می شود. در پلتفرم دمیرآل، دسترسی به طیف وسیعی از این مقاطع برای کاربردهای مختلف فراهم شده است:
| نوع مقطع | گریدهای موجود |
| گرد | CK45، ST37، سمانته 7131 و 6587، MO40، VCN150، VCN200، 3505، SPK، SPK R، SPK NL، آموتیت 2510 و 2550، خشکه هوایی 3265 و 3207، فولاد فنر، فنر 7176، فولاد اتومات، گرمکار 2344 |
| ورق | ST12، ST37، ST52، MO40، CK45، CK60 |
| تسمه | CK45، MO40، ST37، CK85، ST52، SPK، SPK R، SPK NL، اتومات 0718، فنر 7176، خشکه هوایی 3255، قالب پلاستیک 2312، گرمکار 2344 و 2767 |
| لوله | ST37، ST52، A106 |
| شش پر فولاد | CK45، ST37، MO40، اتومات 0718 |
تولید و نام گذاری فولادهای آلیاژی بر اساس استانداردهای مختلف انجام می شود تا مشخصات و خواص هر گرید به صورت دقیق قابل شناسایی و مقایسه باشد. یکی از استانداردهای رایج در بازار ایران، استاندارد آلمان (DIN) است. در این سیستم، هر نوع فولاد با یک شماره متریال مشخص می شود؛ برای مثال، شماره 1.7225 برای فولاد MO40 و شماره 1.2080 برای فولاد SPK به کار می رود.
در کنار استاندارد DIN، استانداردهای آمریکایی مانند ASTM و AISI نیز برای شناسایی برخی گریدهای فولادی استفاده می شوند. برای نمونه، لوله های فولادی مانیسمان با گرید A106 بر اساس استاندارد ASTM شناخته می شوند. انتخاب گرید متناسب با استاندارد مورد نیاز، به دستیابی به خواص مکانیکی و عملکرد مطلوب قطعه کمک می کند.
تنوع گریدها باعث شده تا کاربرد فولاد آلیاژی گستره وسیعی از صنایع را پوشش دهد. انتخاب متریال باید دقیقاً منطبق بر شرایط کاری قطعه باشد:
هزینه خرید فولاد آلیاژی به عوامل مختلفی بستگی دارد و پیش از ثبت سفارش باید این موارد را در نظر گرفت. یکی از مهم ترین عوامل، گرید و ترکیب شیمیایی فولاد است؛ برای مثال، فولادهای حاوی عناصری مانند نیکل، تنگستن و وانادیوم، از جمله برخی گریدهای خشکه هوایی، معمولاً قیمت بالاتری نسبت به فولادهای کم آلیاژ مانند ST37 دارند.
مهم ترین عوامل مؤثر بر قیمت فولاد آلیاژی عبارت اند از:
برای اطلاع از قیمت های به روز و مقایسه گریدهای مختلف، به جدول قیمت ابتدای صفحه مراجعه کنید.
در دمیرآل، انواع مقاطع فولاد آلیاژی در گریدها و ابعاد مختلف عرضه می شوند تا بتوانید متناسب با نیاز پروژه خود، محصول مورد نظر را تهیه کنید. پس از انتخاب مقطع و مشخص کردن ابعاد سفارش، امکان برش کاری طبق اندازه های درخواستی شما وجود دارد. سفارش پس از بسته بندی برایتان ارسال می شود و همراه با آن، فاکتور رسمی و گواهی آنالیز شیمیایی محصول نیز ارائه می شود تا به مشخصات فنی فولاد دسترسی داشته باشید.
در دمیرآل، انواع مقاطع فولاد آلیاژی از منابع تأمین مختلف، از جمله آلیاژی ایران، اسفراین، رومانی و ترکیه عرضه می شوند. بسته به نوع فولاد، گرید و ابعاد مورد نیاز، می توانید محصولات موجود را بررسی و گزینه مناسب برای پروژه خود را انتخاب کنید.
برای خرید فولاد آلیاژی از دمیرآل، می توانید فرم سفارش موجود در ابتدای صفحه را تکمیل کنید. مراحل ثبت سفارش به این صورت است:
برای تسهیل روند مالی پروژه های صنعتی، دو روش پرداخت اصلی در نظر گرفته شده است:
فولادهای معمولی فقط بر پایه آهن و کربن هستند، اما فولادهای آلیاژی دارای عناصری مانند کروم، نیکل و مولیبدن هستند که استحکام، مقاومت به سایش و تحمل حرارتی آن ها را به شدت افزایش می دهد.
گریدهای MO40، VCN150 و VCN200 به دلیل داشتن استحکام کششی بالا و مقاومت عالی در برابر خستگی، بهترین گزینه ها برای ساخت شفت های انتقال قدرت هستند.
مقاومت به خوردگی بستگی به میزان عنصر کروم دارد. گریدهای ابزاری و ساختمانی معمولی زنگ می زنند و نیاز به محافظت دارند، اما فولادهایی با حداقل ۱۰.۵ درصد کروم (استنلس استیل ها) مقاومت بسیار بالایی در برابر زنگ زدگی دارند.
فولاد گرید 2312 (از خانواده فولادهای قالب پلاستیک) به دلیل قابلیت ماشین کاری عالی، امکان پولیش پذیری بالا و پایداری ابعادی، یکی از رایج ترین گزینه ها برای این کاربرد است.
بله، شما می توانید هنگام ثبت سفارش، ابعاد و طول دقیق مورد نیاز خود را وارد کنید تا مقاطع (گرد، تسمه، لوله و غیره) مطابق با درخواست شما برش خورده و ارسال شوند.
فولادهای اتومات (مانند گرید 0718) به دلیل وجود گوگرد و فسفر در ترکیب شیمیایی خود، براده شکنی بسیار خوبی دارند و سرعت ماشین کاری را روی دستگاه های CNC افزایش می دهند.
هزینه ارسال به دو عامل اصلی یعنی مسافت مبدأ بارگیری تا مقصد تخلیه و همچنین وزن کل محموله بستگی دارد و بر اساس تعرفه های روز شرکت های حمل ونقل برآورد می شود.